Kletspraat

klets·praat (de ~ (m.)) - 1. dwaas gepraat; 2. roddel

zaterdag, september 24, 2005

Helden van weleer

Vandaag met m'n vader naar Screenheroes in de Jaarbeurs geweest. Wat het is? Zoals de website zegt:
Ontmoet je helden in levende lijve tijdens de grootste filmshow van Europa
Het klinkt veelbelovend he? Ik ben al eerder naar andere conventies geweest als NewStarCon, maar hier zijn meer de helden van vroeger terug te vinden... en wie is er nu niet benieuwd hoe ze er tegenwoordig uit zien!?

Natuurlijk met de trein eerst naar Utrecht toe. Daar even lopen naar de Jaarbeurs... en dan begint de zoektocht! Overal waar je kijkt zie je dingen van de 50-plus beurs, die op hetzelfde moment wordt gehouden. Geen informatie, geen borden, geen kassa's... niks! Helemaal doorgelopen naar de andere kant om te zien of daar soms een paar kassa's stonden, maar ook dat was niet het geval. Toch maar weer terug lopen dus. En daar zie ik opeens een bord dat ons naar boven dirigeert! Roltrap op... nog eentje... lange gang door... en ja hoor, daar staat een tafel met een aantal personen erachter. Ik vraag netjes om kaartjes, maar die blijken ze niet te verkopen daar!!! Daarvoor moeten we dus weer helemaal naar beneden en naar de hoofdingang lopen. Daar zou een kassa zijn... (en dat terwijl er voor zich stapels met kaartjes liggen). Maar goed, weer terug naar af dus.

Inderdaad! Er is een kassa voor Screenheroes open. Eentje om precies te zijn. En geen borden die dat echt heel erg duidelijk maken als je binnen komt. Snel 2 kaartjes gekocht en snel weer aan de reis naar boven begonnen.

Ditmaal is alles oke! Maar we zijn niet de enigen die de kassa gemist hebben. In de tijd dat we kekke polsbandjes om krijgen, zijn er nog een paar mensen die ook nog geen kaartjes hebben gekocht.

Wij zijn binnen!

Eerst een orienterend rondje maken voordat er aan de handtekeningenjacht wordt begonnen. Al snel blijkt dat er met muntjes betaald moet worden. Een handtekening kost al snel 4 muntjes... Dan maar op zoek naar een muntenophaalpunt. Deze is gelukkig makkelijk te vinden en ook leer je er dat een muntje 5 euro kost. Een handtekening kost hier dus 20 euro.... (hmmm, op NewStarCon is het meestal 15 euro). Dan maar een paar handtekeningen minder. Maar wat lees ik nog meer bij de muntenstand?
Munten kunnen niet meer worden ingewisseld!
Dat is wel de meest belachelijke regel die er is. Je moet die munten kopen, maar je kan ze niet meer terug brengen als je er toevallig wat te veel hebt gekocht. Dan maar een paar keer langs die gasten gaan, want wat je niet wilt is dat er iets over blijft.

De acteurs van weleer zijn leuk! Sommige zijn echt heel erg leuk zelfs... en meestal zijn het degene waarvan je eigenlijk niet verwacht dat je ze interesseert de meest interessante. Zo is mijn absolute favoriet na het bezoekje Tim Rose. De foto's die hij zelf had meegenomen waren allemaal van Star Wars, maar dat vind ik niet interessant. Ik had zelf een foto meegenomen waarop al een andere handtekening stond van Simon Williamson welke ik op NewStarCon had gekregen. Tim zag eerst niet wat ik bij me had, maar toen ik het hem liet zien was hij blij verrast. Ik had namelijk een foto van 'The Dark Crystal' bij me. Hij is een puppeteer die hier ook aan mee heeft gespeeld. Hij vertelde me dat hij niet zo heel vaak een handtekening zet op een 'The Dark Crystal' foto... het is dus een uniek moment zullen we maar zeggen.

Mijn dag kan niet meer stuk... ondanks dat de organisatie hier en daar nog wel wat beter kan heeft Tim mijn dag weer helemaal goed gemaakt.

zaterdag, september 17, 2005

Hard Rock Cafe met als toetje Bon Jovi

Gisteravond was het zo ver... De listening party van Bon Jovi in de HMH! We waren al vroeg in de middag vertrokken, zodat we nog even in Amsterdam wat konden gaan eten. Natuurlijk zet je dan de auto in het transferium, want dat is wel zo goedkoop!

Toen we onder de Arena uit kwamen en op weg waren naar station Bijlmer, was er al een flinke rij wachtenden voor de HMH. En dat terwijl het concert pas over dik 5 uur zou beginnen. Maar goed... wij gaan eerst wat eten voordat we achteraan sluiten.

Met de metro naar het centrum en vanaf daar naar het Hard Rock Cafe (HRC) gelopen. Althans, het eerste stuk, want het was toch verder dan we dachten en namen voor het laatste stukje toch maar de tram. Eenmaal bij het HRC voor het eerst geen voorafje genomen. En dat doet wonderen! Er is dan zowaar plek voor een toetje. Was een erg aardige gast die de bediening deed bij ons... hij bood ons zelfs het kopje koffie en bakkie thee aan. Misschien omdat hij een tijdje met ons had staan kletsen over muziek... waar we vandaan kwamen (hoewel hij erg verbaasd was dat het gewoon Nederland was)... en of er iets vanavond te doen was met Bon Jovi. Vlak voor we af gingen rekenen gaf hij ons nog even een link naar de website van zijn band FKA, waar hij gitarist is.

Dan is het toch echt tijd om naar de HMH te vertrekken.... ware het niet dat er bij de uitgang een oude bekende staat, die sinds een half jaar ook bij het HRC werkt. Na wat kletsen over het leven met de zanger van Laberinto (de oude bekende), gaan we dan toch echt naar het metro station!

Wanneer we in de buurt van de HMH komen, zien we een enorme rij staan... sterker nog... twee enorme rijen!!! Na wat spullen in de auto te hebben gelegd toch maar achteraan gesloten. Wanneer we eindelijk binnen zijn, valt het me op dat de drukte in de zaal enorm mee valt. We zoeken een mooi plekje op en wachten op wat komen gaat.

Eerste indruk.... vreemd... toen er een voorprogramma was, terwijl dit nergens was aangekondigd.
Tweede indruk.... vreemd... toen er geen video presentatie van 20 minuten kwam.
Derde indruk.... GAAF... toen Bon Jovi speelde.
Vierde indruk.... jammer... toen het concert was afgelopen.

Wat mij ook lichtelijk tegenviel, was het aantal nieuwe nummers dat ze speelden. Deze waren op een paar vingers te tellen. Eigenlijk had ik er wat meer willen horen. Dit zorgt er natuurlijk niet voor dat ik dit had willen missen hoor.... voor geen goud! De sfeer was erg goed, het geluid was erg goed... eigenlijk kan ik niets verzinnen wat niet goed was. Het was echt een top avond! Eentje om voorlopig niet meer te vergeten.

woensdag, september 07, 2005

Ticket Service rulez!!!

Krijg ik vanochtend via MSN een bericht van Sacha dat ze me zou bellen... Even later dat ze m'n nummer opeens niet meer weet....

Wat is er aan de hand!?

Even later gaat dan toch de telefoon.

S: Dit geloof je nooit, moet je horen!
M: Wat dan?
S: Krijg een mailtje van Ticket Service dat m'n 2 gereserveerde kaartjes nog hebben staan, maar dat de betaling van Bill was mislukt! Ik moet alsnog geld overmaken en dan krijg ik de kaartjes!
M: Mailtje? Stuur eens door...
S: Ja, ik geloof er ook niks van. Ik ga ze zo ook nog even bellen.

... en later bleek dus dat het inderdaad geen grap was! Er liggen gewoon 2 kaartjes voor het concert van Bon Jovi op ons te wachten. Het enige dat nog gedaan moet worden is een betaling aan Ticket Service doen.

maandag, september 05, 2005

Alles zit tegen!

Na het drama van vanochtend zijn we naar NewStarCon gegaan om wat handtekeningen te scoren van een aantal acteurs. Zoals iedere keer was het weer erg leuk...

's Avonds natuurlijk geen zin om te koken en daarom besloten om maar eens lekker uit eten te gaan bij de lokale mexicaan. Komen we daar aan, blijkt dat 'ie is gesloten.... definitief!!!

Nou, dan maar een pizza bestellen via internet. Dat ging gelukkig wel soepel. Maar als na meer dan een uur er nog steeds geen pizza is bezorgd gaan we toch maar even bellen. Blijkt dat 'ie aan het verbouwen is en geen pizza's bezorgt! Gelukkig belooft hij ons wel de pizza's later gratis te brengen... maar dan wel onder het motto "don't call us, we'll call you". Het zal mij benieuwen dus...

Maar goed, nog steeds geen eten! Dan maar naar de snackbar lopen voor wat patat enzo. Al met al is het toch half 9 's avonds voordat we eten. Ik hoef niet te vertellen dat er dan al een enorme trek is ontstaan he?

Het mag gewoon niet

Vanochtend is de normale voorverkoop van de kaartjes voor het concert van Bon Jovi. Sacha in de rij bij het postkantoor en ik achter de PC en met de telefoon in de hand. 10 uur begint het... de zenuwen razen door het lichaam. Nerveus zit ik constant de pagina van Ticket Service te refreshen.

En dan is het 10 uur! En is de site natuurlijk niet meer vooruit te branden!

Bellen... refreshen... refreshen... refreshen... bellen... refreshen... etc.

Om kwart over 10 krijg ik eindelijk geen ingesprek-toon meer, maar wel het bericht dat het is uitverkocht. Even later belt Sas dat het ook haar niet gelukt is. Nou, flink balen dus! Maar ditmaal niet zo'n gevoel als bij de voorverkoop via Bill. Deze keer heeft het in ieder geval niet aan ons gelegen.

Glas?

Zit ik vanochtend in de metro. Hoor ik ineens een hoop lawaai. Het klonk precies alsof er over een partij glas gereden werd. Er kijken wel wat mensen op, maar er gebeurt verder niks.

Even later hoor ik weer datzelfde soort geluid. Ik kijk om en zie een man met een bak waar lego in zit... of eigenlijk in zat, want dat ligt nu op de grond. Hij is snel wat bij elkaar aan het vegen en terug te stoppen in de bak.

Wanneer we enkele ogenblikken later het volgende station binnen lopen, stapt de man uit... wel ligt er nog heel veel lego op de grond. Blijkbaar is het belangrijker om uit te stappen dan alle lego mee te nemen, want er ligt nog genoeg op de grond... Genoeg om een kind heel blij te maken.

donderdag, september 01, 2005

Pre-sale tijd

De pre-sale is begonnen... Maar ik heb echt geen goed woord over voor Bill. Wat een drama. Zoveel fouten!! En dat terwijl er een aktie wordt gestart waarvan je van tevoren al weet dat er heel veel mensen zich gaan aanmelden...

Ongelooflijk gewoon.

Gelukkig is er gisteren iets enorm mis gegaan, waardoor er een heel groot deel van de kaartjes nog niet verkocht was. En die gaan nu voor de 2e keer verkocht worden.

En nadat je er eindelijk tussen bent gekomen en de kaartjes hebt geselecteerd en moet gaan betalen via Bill, slaat het noodlot toe. Een foutpagina wordt getoond... en met een reflex wordt de pagina gesloten.... Snel nog een keer proberen.... geen succes meer.

De teleurstelling is groot.