Het mag gewoon niet

Vanochtend is de normale voorverkoop van de kaartjes voor het concert van Bon Jovi. Sacha in de rij bij het postkantoor en ik achter de PC en met de telefoon in de hand. 10 uur begint het... de zenuwen razen door het lichaam. Nerveus zit ik constant de pagina van Ticket Service te refreshen.

En dan is het 10 uur! En is de site natuurlijk niet meer vooruit te branden!

Bellen... refreshen... refreshen... refreshen... bellen... refreshen... etc.

Om kwart over 10 krijg ik eindelijk geen ingesprek-toon meer, maar wel het bericht dat het is uitverkocht. Even later belt Sas dat het ook haar niet gelukt is. Nou, flink balen dus! Maar ditmaal niet zo'n gevoel als bij de voorverkoop via Bill. Deze keer heeft het in ieder geval niet aan ons gelegen.